Selo se nalazi na tromedji opstine Svilajnac, Despotovac i Petrovac na Mlavi na nadmorskoj visini od 200 metara. Od opstine Svilajnac udaljena je 19,6 kilometra. U oko 230 seoskih domacinstva zivi 1100 stanovnika. Atar sela prostire se na 1240 hektara od cega je 20% neobradivo pod sumama i livadama. Delovi atar su: Bilo, Branevac, Busija, Valoga, Vrba, Gradste, Dugacko polje, Dutar, Djakovica, Jazvine, Kosa, Krivaja, Krusari, Luzanik, Poljana, Ravna gora, Slatina, Tunjevac, Hajducki potok i Crkviste. Delovi sela dobili su naziv po nekim karakteristikama rodova i mestima odakle su se doselili: Skokicka, Stanikicka, Radovanska, Tesicka i Kusljanska. Roanda spada u red brdsko - klisurskih naselja i smestena je sa obe strane roanackog potoka koji izvire u ataru Kuslja. Selo je moravsko - resavskog tipa. Kroz nasilje vodi jedan siri, glavni put koji je ispresecan sa vise sporedni. Okucnice u centru su povrsinski manje, a iza perifernih kuca su njive.

Istorija Svilajnca je nedovoljno proučena, ali je viševekovni kontinuitet ovog grada evidentan. Postoje različita mišljenja o njegovoj starosti. Po nekim autorima on je postojao još u rimsko doba, dok ga drugi svrstavaju u naselja novijeg datuma.

U turskom popisu iz 1467. godine Svilajnac se navodi u spisku 46 sela oblasti Resave kao selo sa 30 kuća, a 1516. godine ih je imao 78. Posle toga su se smenjivali različiti periodi. Zbog čestih ratova na ovim prostorima dešavalo se da Svilajnac drastično gubi populaciju, pa čak i da ostaje bez stanovnika. U popisu Resavske nahije posle Požarevačkog mira 1718-1719. godine, na primer, on nije naveden u spisku naselja, iako ga je bilo na nekim nemačkim kartama. Ponovo se pominje 1737. godine u izveštaju o Beogradskoj eparhiji.