Selo Roanda ne pripada grupi najstarijih naselja Resave.
Prema broju stanovnika i teritoriji koja mi pripada spada u grupu osrednjih sela svilajnackoj opstini.
Od osnivanja, pa sve do prve polovine proslog veka, medju najudaljenijima od centra lokalne zajednice, Roanda je bila siromasno selo, a njeni stanovnici su se bavili poljoprivredom i stocarstvom.
Njihovi stambeni objekti su bili izgradjeni od slabog materijala i male povrsine.
Tek u prvoj polovini 20.veka u selu nastaje sloj zanatlijai radnika, u prvom redu onih koji su posao nalazili u obliznjim rudnicima.
Kasnije se javljaju i prvi trgovci i preduzetnici, cime se postepeno dize standard ljudi.
Roanda je jedno od retkih sela koje se kroz istoriju pripadalo dvema administrativnim celinama, resavskom i srezu.
Kao i drugim resavskim naseljima, u Roandi ubrzano pada broj dece, odnosno ucenikamesne skole, cemu doprinosi slab natalitet i seoba stanovnika ovog sela.
I ukupni broj stanovnika iz godine u godinu sve je manji.
Veliki broj stanovnika, ne retko i cele porodice, zive i rade u dijaspori.
Najvise ih je u Francuskoj, potom u Svajcarskoj, a znatno manje u Austriji i Nemackoj.
Zahvaljujuci ovoj cinjenici, u novije vreme bezmalo sve stare kuce zamenjene su novim, prostranim i savremeno opremljenim stambenim objektimavisokog standarda, po ugledu na one zemlje Zapadne Evrope.
Stanovnici Roande pred kraj 20.veka podigli su najvecu i najlepsu crkvu posvecenu Sv. Mariji Magdalini.
Ona je locirana na jednom uzviljenju na izlazu iz sela u pravcu Subotice, i uocljava je sa skoro svih strana, i sa velike udaljenosti.